Hani moralinizin çok kötü olduğu bir anda soğuk bir duşa girip rahatlamak istersiniz ya ben onu blog'umla yapıyorum.

Her Şeyi Sil Baştan Yaşayacağım Bir Hayat Sunulsa

Her şeyi sil baştan yaşayacağım bir hayat sunulsa Bu hayatın bir silgisi olsa da tekrar baştan yaşayabilsem…elimden alınan,düşlerim,
Umutlarımı,Hayallerimi,Yok olan özgürlüğümü,pırıl pırıl o çocukluğumu,özlem duyduğum genç kızlığımı.keşke bir hayat silgisi olsa da silebilseydim Karanlık düşen çığlıklarımın içine tebessümlerin hakim olduğu bir yaşam girebilse…Bir yaprak gibi titreyen yüreğime su serpebilecek pencereler açılsa
Silsem silsem silsem… silebilsem…hayat silgisiyle…

İç çektiğim günleri bir hayat silgisiyle yok edebilsem.. keşkelerim olmadı ama içimdeki Fırtınaları dindirebilecek bir liman oluşturabilsem iç dünyamda…beni anlayabilecek duygularımı paylaşabilecek Bir anlıynım olsa o anda her acıyı yok edebileceğim bir sihir gibi silgim olsa. Tutunabilecek bir dal oluşturabilsem Hiç bir yöne beni savuramayacak sımsıkı bir dal..Üzerinde tomurcuklarım olsa. Açılmamış umut tomurcuklarım olsa da her biri… Sabah tanyeri ile tomurcuklarımın üzerine çiğ düşse. Düşen çiğ damlaları gözyaşlarımın yerine alsa.Bu hayatta her yediğim darbeyi o silgimle yok edebilsem ne güzel olurdu.. hayat silgisiyle yok edebilsem…

Hayatının Yalnızlığıma davetiye çıkaran o sancılı ağrılarımı dindirecek sevebileceğim bir hayat sunulsa.
Ah diye geçmişimle yüzleşerek bakıp da nedenlerimle dolu hayatımı silebilsem.hayat silgisiyle Yerine yeni bir hayat çizebilsem kendime. Dizimin üstüne çöküp bittiğimi anladığım anlarda bu karanlıktan beni kurtaracak kurtarabilecek ince bir çizgi oluşsa. Öyle bir çizgi oluşsa ki hep onun üzerinden yürürken
beklenmedik acılarla karşılaşmasam ki eyer karşılaşırsam da hayat silgisiyle silebilsem yalnızlığıma…

Hatalarımı, pişmanlıklarımı bir anda silsem. Yerine kaybettiklerimi geri alabileceğim bir hayat verse bana sildiklerime karşılık. Böyle bir hayata saklı kutumdaki hayallerimi, bilinmeyen dilek ağaçlarımdaki umutlarımı çıkarıp tekrar beni ben olarak yaşamaya başlasam. Bütün acılarımı dertlerimi hiç hatırlatmayacak asla ve asla hüzünlerin kol gezdiği karanlıklardan iz taşımayacak bir yaşam sunulsa.geriye Baktığım her yerde eski beni aramadığım bir mesken verilse bana.geriye dönüp baktığımda tün olumsuzlukları silebilseydim hayat silgisiyle…


Yok yok böyle bir hayat silgisi evet biliyorum yok…Hiç bir zamanda olmadı ki
Hiçbir zaman olmayacağını da biliyorum…Zaten biliyorum da öylesine demiştim zaten.
Bize düşen de acılarla ve hüzünle boğuşmak kalacak….zaten.





NURCAN ÖZDEMİR

ŞİMDİ ŞÖYLE Kİ:

Şimdi şöyle ki:

Bugünkü düşüncem zamanı geri ya da ileri almak istemeyişim ve tam da şu anı seviyor oluşumdur.
Şu anın hiç de sevilecek bir yanı yok, hoş.

Tanısanız siz de sevmezsiniz.

Belki final zamanının geldiğinden, sanki çok çalışıyormuşum gibi sürekli çay-kahve tüketiyor oluşumdan, kan yoksunu oluşumdan ya da hava hakikaten soğuk olduğu için ellerim ve ayaklarımın çözünememesinden, yazarken de fonda Zeki Müren çalmasından bahsedersem, bir cümle ile halet-i ruhiyemi arz etmiş olabilirim. Gayet ekonomik oldu böylesi.
Tabi tabi, şu anın tadını çıkarmak gerek. Sahi carpe diem falan.

Bir de bu şarkılar cidden kime yazılıyor? Biz niye böyle şarkı yazan adamlar tanımıyoruz? Yok yani, şarkıların yazıldığı kadınları da tanımıyoruz ki

Normalde alıngan olmamama karşın, tanımadıklarıma karşı alıngan olduğumu fark ettim bir de bugün.
Belki de bu şarkıları, şiirleri, öyküleri, romanları yazan adamları tanımamak daha hayırlı.
Onların da kendilerini tanıtmak yerine, yazmaya devam etmeleri çok daha hayırlı.
Ama ben ayrıcalıklıyım, Zeki Müren benim için “Sorma Ne Haldeyim” şarkısını söylemiş.

alıntı

MATRUŞKAM

Çocukluğumdan bu güne.
Birsürü ben var benden içeride.
Hey.
Benim matruşkam var.
Benziyoruz biz.
En büyükleri benim.
Ve dostum abla olmak gerçekten çok zor (:

 N.ÖZDEMİR

ÖLÜMLE BİTEN AYRILIĞIN BEDELİ.

Ölümle biten ayrılığın bedeli,
bu gidişi kabullenmektir.

Hayattan istediğimiz şeyler vardır. Elde eder, sonra daha fazlasını isteriz.
Ve bir gün ölüm gelip sevdiğimizi elimizden aldığında, aslında tek isteğimizin o olduğunu anlarız.
Canımızı asıl acıtan ise, onu ne çok sevdiğimizi yitirdikten sonra farkına vardığımız ve bizi yerle bir eden o sarsıcı andır…

Bir tiyatro oyunu hayal edin.
İnsanı derinden sarsan güçlü bir aşk hikâyesi ile bu hikâyenin etrafında şekillenen karmaşık ve merak uyandıran ilişkilerin,
vicdanları ile istekleri arasında sıkışıp kalan insanların anlatıldığı bir oyun olsun bu.
Şimdi bu sahnenin karşısına geçin ve etkileyici bir dille birbiri ardına sıralanan olayları izleyin.
Oyun sona erdiğinde arkanıza yaslanıp kendinizi ve hayatınıza dahil ettiğiniz insanları şöyle bir düşünün…

Sue Miller, kıtabını okumuştum aklımda kalan..

YASAMAK NE GÜZEL

Hani o korkunc kazayı geçirdiğimde  size kosmustum ya ...

Dualariniza ihtiyacimiz var diye...

Simdide size kosuyorum...

Benimle sevinirmisiniz diye :)

Dualarinizla, iyi dileklerinizle... desteginizle  yanimizdaydiniz sürekli..

Allah razi olsun...

Tedavi ve ameliyat  sonrası çok iyi geçti  :)

Sagligma kavustum canim kardesim :)

Tabiiki önümüzdeki yillar cok önemli.... Biliyorsun yürümeme  ihtimalide var...

Ama...

Hangimizin yarin icin garantisi varki..?

Bu kaza beni aylarca en diplerde yasatti...

Ama... beni çok şeyde ögretti...

Artik her anımı dolu dolu yasiyoruz...

Dostlarıma Birlikte zaman gecirmek icin vakit kolluyoruz...

Eskiden  vakit gecirirken ki gibide degil...

Kahkahalarimla yer gök inliyor :)

Aslinda ... düsünüyorumda...

Saglikli günlerin degerini bilmek icin illa da böyle seyler mi yasanmasi gerekiyor?

Tabiiki hayir...

Hayat cok kisa....

Ve bizler bunun farkinda olmasini ögrenmeli ve  buna göre yasamaya calismaliyiz...

Elimizden geldigince...

Dilimiz döndügünce...

Sevgimizi belli ederek...

Sevgimizi söyliyerek...

Burada...

Kirdiklarimda oldu...

Kirildiklarimda oldu...

Kirdigim kisilerden burada... hepinizin huzurunda özür diliyorum...

Kirildiklarim ise...

Ben kimseye kirgin degilim... :)

Hayat o kadar zor ki.... bazen o kadar acimasiz ki...

Ben bide o agir duygulari yük etmek  istemiyorum artik :)

Ben sizleri cok seviyorum...

Iyi ki varsiniz :)

N. ÖZDEMİR

MUM'UN AŞKI

Mum ateşe gönül vermiş,ateş onu eritip tüketsede razıymış çünkü seviyormuş,bu sevgiye hayatını adayan mumun tek korkusu ise eridiğinde ateşin sönmesiymiş...

BENİM MARTI ARKADAŞIM

Hani benim martı arkadaşım var diyordum ya yazılarımda benim beyaz arkadaşım sizide tanısın istedim. Hüzünlerimi, yalnızlığımı, yorgunluğumu, sevinçlerimi, şarkılarımı, kaderimi hep onlarla paylaşırım ben, Özgürlüğümü hatırlatır hep bana... Haa unutmadan geceleri gökyüzü ve yıldızlarım da var.

Nurcan ÖZDEMİR

ALIN SİZE İZMİR MARTISI

Alın size İzmir martısı :)

özellikle ben martılara çok özeniyorum. kuş olsaydım ya martı olmayı isterdim iki mavi arasında dans ederek uçmak yiyeceğini denizden çıkarmak en taze haliyle hemde ..

yada bülbül olmak isterdim vakitlerin en gzüellinde ötebilmek rabbime yakarabilemek sevdiğime en güzel şarkılarla seslenebilmek için ...

Martıları. sabahları yürüyüşe çıktığım izleme şansım oluyor, öylesine güzel süzülüyorlarki nasıl artistik hareketler yapıyorlar bembeyaz gövdelerini özgürce teslim ediyorlar gökyüzüne rüzgara kanatlarını çırptıkça yükselmeleri sonra bir anda pike yaparak denize dalıp çıkmaları nasıl güzel duygular uyandırıyor insanda... Kuşlar gibi özgür ve sonsuz mutlu olmak vardı. Bir gün iyiysek ikinci gün her şey biranda param parça oluyor değilmi.
Nurcan ÖZDEMİR

Martıları görünce. "martı" adlı kitap gelir hemen aklıma.

BU GÜN BENİM DOĞUM GÜNÜMMÜŞ

Bu gün benim doğum günümmüş arkadaşlarım öyle dedi...

Neyse, Bir yıl daha bitti,ama hiç üzülmedim zaman çabuk geçiyor diye...biliyorumki herkez aynı şeyi yaşıyor.bu yılın sonunda geriye dönüp baktığımda ''hariha bir yıldı''dedim...

Bugün benim doğum günümmuş... yaş yolun yarısı deselarde ...ben ooo yı devirsemde yinede çok mutluyum nedenmi bu gün dostlarımdan çok güzel bir hediye kutusu aldım.kutuyu açarken dostları
arkadaşım sana layık bişe değil ama idare et artık dediler.
çünki bu gün masam çiçeklerledonanmıştı..
bende
-ne aldığın hiç önemli değil önemli olan benim bir hediye paketi açmam dedim...
dedimde dilim öyle diyoduda kalbim hiçde öyle demiyodu.

neyseki beni çok mutlu edicek şöyle pırlantalı bişey çıktı içinden...
Kol Saati... Saat bana çok şeyi hatırlattı yani zamanı, zamanının yetmediğini biliyordum...çünki zama bana yetmiyordu kurulu bir robot gibiydim,
Arkadaşlarım bunu biliyordu... Benim için ne güzel bir armağandı kol saati..

ayrıca blogumunda doğum günü ilk blogumu 2 sene önce doğum günümde açmıştım burası benim 2. adresim çok güzel arkadaşlarım oldu tanıştık blog sayesinde birbirimize fikirler verdik sıkıntılı zamanlarımızda dertlerimizi paylaştık,beraber güldük beraber ağladık demiyicem okadar eğlendikki hiç ağlamadık..

Arkadaşlar yıldızlar gibidir,onları herzaman göremezsiniz ama sizin için herzaman var olduklarını ve sizi düşündüklerini bilirsiniz.blogcu arkadaşlarım gibi dostlara sahip olduğum için kendimi çok şanslı hissediyorum.hayatın tüm kötülüklerinin sizlerden uzak olmasını diliyorum.iyiki varsınız ve iyiki benim dostumsunuz.Hep birlikte nice seneler geçiririz umarım sağlıkla huzurla vede mutlulukla tabiki......

23.03.2012

N.ÖZDEMİR